Het herboristje in mezelf

In lang vervlogen tijden zag je mij samen met mijn broers en zussen al wel eens rond crossen en hossen in de uitgestrekte natuur in de Ardennen.
Tijdens de jaarlijkse vakantie trokken onze ouders er met ons op uit richting La Roche-en-Ardenne. Hier namen zij ons uren en uren mee op sleeptouw over bospaden, slingerend doorheen enorme naaldbossen, en niet te vergeten de talrijke schattige en pittoreske dorpjes. Maar wat mij altijd zal bijblijven, is dat ons moeder tijdens uitstappen op warme dagen altijd ‘klissap’ in de drinkbussen deed. Zoethoutstokken of ‘Kalissehout’ liet zij in water weken, als dorstlesser tijdens de wandelingen. Misschien werd hier al wel een zaadje geplant, wachtend op het ontkiemen?

Jaren later was dan voor mij het tijdstip aangekomen dat je mij met mijn neus in dagbladen zoals de Joepie en de Libelle kon vinden. Ook mijn jeugdkamer hing vol met posters van popsterren zoals Michael Jackson. Maar in die tijd al scheurde ik uit allerlei dagbladen en krantjes, artikelen uit die mij iets wisten te vertellen over kruiden. Het zaadje werd zo stilletjes aan tot ontkiemen gebracht.

 

Het zaadje begon uiteindelijk uit te groeien tot een uitgebreid herbarium. Want ik schreef mij bij Syntra Hasselt in voor een 2 jarige opleiding tot herborist en volgde meteen het 3de jaar kruidenverwerking.
Ik was herborist. Theoretisch wist ik nu al heel veel, praktisch werd mij aangeleerd op welke manier tincturen, maceraten, lippenbalsems enz. maken.
Maar ik had toch het gevoel dat het echte werk nu pas zou gaan beginnen.

Cindy Frankrijk landschap.jpg

Het is dan ook mijn missie om jong en oud te laten nadenken over gezondheid. Ik wil ook de liefde van anderen voor de natuur weer opwekken en hen laten ontdekken wat de natuur, en meer specifiek wilde planten, kunnen betekenen in ons dagelijks leven.

Eindigen doe ik graag even met dit citaat van Albert Einstein: “Kijk diep in de natuur, en dan zal je alles beter begrijpen”

Voor mij, maar ook voor ons gezin betekent natuur zuurstof, en dus leven…
Maar ook, zeker niet minder belangrijk, voedsel en gezondheid in alle facetten.

Gezondheid in een wereld waar o.a. depressies en burnouts hoogtij vieren, waar medicijngebruik met zovele nevenwerkingen toch nog steeds de eerste stap naar genezing blijkt te zijn, en waar voeding eigenlijk geen voeding meer is....
Soms kan het inderdaad niet anders, maar toch denk ik dat we met zijn allen terug op zoek zouden moeten gaan naar één of andere connectie in of met de natuur.

Samen met mijn echtgenoot, eveneens wild van de natuur en kennis van planten, vogels, bomen en struiken, trok ik uren de natuur in. Gewapend met zoekkaarten, determinatieboeken en loepen leerde ik kijken. Ik leerde kijken naar, voelen en ruiken aan de uiterlijke kenmerken van planten. Maar vooral leerde ik echt kijken naar wat de natuur te bieden heeft.